Print

Die dood is een afspraak wat niemand van ons kan mis nie. Dit het my laat dink... Wat los ons vir die nageslag? Meeste van ons het testamente en jy los geld, motors en ander wêreldsgoed vir jou naasbestaandes.
Wat hou jy oor van die afgestorwenis? Wat onthou jy? As ek aan my pa dink onthou ek sy woorde " jy is nie beter as n ander nie. Ons is almal gelyk." My ma het altyd gesê " jy moet jou man staan en nie opgee nie "
Dit is ons nalatenskap "woorde." Ons gedigte, ons diepste gevoel, ons stories. Ek koop graag digbundels van die onbekende skrywer. Baie dae sal ek troos soek of aansporing by n ander se woord.

Ons moet mekaar ondersteun en mekaar se woorde inneem. Op die einde is dit al wat ons het.

Skuins teen sononder

het arendsvlerke my woorde

op die windstrome geneem

soos stukkies spieëls
wat eggo's gooi

 

en met die roep van die nag

het geluide my deel geword

en toe wonder ek:

is dit hoe God met my praat

die stil beleef

tussen roesemoes van klanke

 

maar saans
in my alleenwees

is die krakies gevul

met vrede

 

skuins teen sononder ja...

word woorde my geleen