Soms moet ons werk en speel. My speeltyd is snags wanneer ek en woorde wegkruipertjie speel. Soms is woorde en net daar en soms moet ek gaan soek daarna maar dis waar die probleem inkom. Waar soek mens woorde wat jou verlaat? Op my ouderdom behoort ons nie meer te speel of te droom nie en moes ek al die lewe in al sy fasette deurgrond het. Ek moet speel met woorde, myne en ander se woorde. Dis 'n reis wat ek onderneem wat my vervul. Sonder almal woorde is ek niks. Ek is 'n softy as dit kom by lees want ek lees met my hart en trane, lag, teleurstelling en soms woede is so deel van my alledaagse reis. Die doel van my blog is om mense meer bewus te maak van boeke, lees en emosies. Hier by die kus is mense al afgestomp en ken hulle nie meer die doel van leef tussen woorde nie.

Vanaand is jy deel van my sprokie
waar ons sterretjies jaag in kammaland
en maanligstraaltjies wegkruip
agter die tower van die nag

ons speel in die hemelpoort
klim deur die hemelhek
soek na die engeltjies
wat singend wag

deur strate van die lewensgroen
lelies helderwit
soek ons na feetjies
om ons lewens te verlig

trap ons die goggatjies
wat ons kniehalter van tyd tot tyd
begrawe dit in die wattewolkies
vir eendag se spyt

dit is my...
en jou sprokie
om weg te dwaal in
'n dagverdwaaldroom
om snags die sprokie te kan uitleef

waar die lewe slaap
en fantasie ons deel word
na elke dag
elke liewe dag
se stryd

Add comment


Security code
Refresh